Artykuł Likwidacja spółki z o.o. krok po kroku – procedura, czas i koszty pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Artykuł Likwidacja spółki – czy można zrobić to szybko i bez kosztów? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Artykuł Sąd Najwyższy staje po stronie wierzycieli upadłych dłużników pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Artykuł Fala upadłości konsumenckich w I kw. 2023 r. pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Kiedy dłużnik staje się niewypłacalny?

Mówi o tym. 11 Prawa upadłościowego. Dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Przy czym domniemywa się, że niewypłacalność zaczyna się po 3 miesiącach od utraty tej zdolności. Jeśli mówimy natomiast o osobach prawnych lub jednostkach organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej – niewypłacalność jest w sytuacji gdy:

• zobowiązania dłużnika przekraczają wartość jego majątku
• stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający 24 msc.

Niewypłacalność jest obowiązkowa, aby móc ogłosić upadłość. Pamiętajmy, jednak, że zarówno niewypłacalność, jak i sam termin jej powstania to domniemania wzruszalne, czyli możliwe do obalenia. Przykładowo, można wykazać, że mimo nieregulowania zobowiązań, dłużnik posiada majątek na ich spłatę lub np. jego problemy finansowe są przejściowe.

Termin złożenia wniosku o upadłość przedsiębiorcy

Opóźnienie przy złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości może wiązać się z nieprzyjemnymi konsekwencjami cywilnymi i karnymi. Co do zasady, w przypadku przedsiębiorców wniosek powinien być złożony w terminie 30 dni od dnia zaistnienia stanu niewypłacalności.

Złożenie wniosku o upadłość przez spółkę

Odpowiedź jest ‘prosta’ – wniosek upadłość musi zostać złożony przez członków zarządu zadłużonej spółki we właściwym czasie. Zgodnie z brzmieniem art. 299 § 2 k.s.h.: “Członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w § 1, jeżeli wykaże, że:

1. we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu,

2. brak zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy,

3. pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody.

Zaznaczyć jednak należy, że w przypadku członków zarządu odpowiedzialność z art. 299 k.s.h. podlega ocenie z uwagi na konkretny stan faktyczny i konkretne okoliczności. Nie ma znaczenia osobista ocena sytuacji zobowiązanego członka zarządu. Liczy się obiektywne ustalenie właściwego czasu do zgłoszenia wniosku o upadłość.

Należy zwrócić uwagę, że przy wykładni użytego w art. 299 § 2 k.s.h. określenia “właściwego czasu” do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nie można pominąć przepisów prawa upadłościowego. Reguluje ono obowiązek złożenia wniosku o upadłość przez członków zarządu spółki oraz wskazuje, kiedy uważa się dłużnika za niewypłacalnego i kiedy ogłasza się upadłość osoby prawnej. (vide: wyrok Sądu Najwyższy w wyroku z dnia 19 stycznia 2011 r., V CSK 211/11 (OSNC-ZD 2011 D, poz. 77).

COVID-19, a zgłoszenie wniosku o upadłość

Warto podkreślić, że zgodnie z art. 15 zzra specustawy (tzw Tarczą antykryzysową 2.0).:

Jeżeli podstawa do ogłoszenia upadłości dłużnika powstała w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, a stan niewypłacalności powstał z powodu COVID-19, bieg terminu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 21 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega przerwaniu. Po tym okresie termin ten biegnie na nowo.

Co to oznacza w praktyce? 30-dniowy termin na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości biegnie od daty ustania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.

Podsumowując, niewypłacalność to jedno z najważniejszych pojęć w prawie upadłościowym, a jej określenie jest warunkiem niezbędnym do ogłoszenia upadłości. Jednocześnie, ‘podmioty zawodowo występujące na rynku’ muszą pamiętać, że brak zdolności do regulowania zobowiązań obliguje do podjęcia określonych działań.

Autor: Alicja Antosik

Artykuł Co warto wiedzieć przed złożeniem wniosku o upadłość pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Artykuł Czy świadczenie alimentacyjne wygasa po ogłoszeniu upadłości? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Artykuł Jak w łatwy sposób sprawdzić kontrahenta biznesowego w 2021? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Artykuł Problemy małżonka dłużnika upadłego pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Co czeka pracownika, którego pracodawca ogłosił upadłość?

Dany pracownik staję się wierzycielem upadłego, a z masy upadłości może dochodzić takich roszczeń jak m.in.: zaległe wynagrodzenie za pracę, czy też ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Pracownicy upadłego są zaspokojeni z masy upadłości w pierwszej kolejności, a także nie muszą zgłaszać oficjalnie swoich wierzytelności do postępowania upadłościowego.

Może zdarzyć się jednak sytuacja. w której masy upadłości nie wystarczy na zaspokojenie roszczeń pracowników, co dalej?

Pracownik może skorzystać z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, który ma chronić pracownika w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Środki w Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych to m.in. dochody ze składek opłacanych przez pracodawcę za pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i umów zlecenia w wysokości 0,10% podstawy wymiaru na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

W jaki sposób realizowana jest wypłata świadczeń FGŚP?

W ciągu miesiąca od daty niewypłacalności pracodawcy sporządzane jest zestawienie niezaspokojonych roszczeń pracowników wraz ze wskazaniem wysokości oraz tytułu świadczeń. Zestawienie sporządzane jest przez pracodawcę, syndyka lub inną osobę odpowiedzialną za zarząd nad majątek niewypłacalnego pracodawcy. Wypłata świadczeń następuję z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a o wypłatę zwraca się do marszałka województwa właściwego dla miejsca siedziby pracodawcy.

Co podlega zaspokojeniu ze środków zgromadzonych na FGŚP w przypadku niewypłacalności pracodawcy?

Przede wszystkim wynagrodzenie za pracę za okres max. 3 miesięcy, jak i wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego. Możemy ubiegać się także o zaspokojenie należności za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby, jak i wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy, za czas niezawinionego przestoju w pracy i za czas nie wykonywania pracy w następstwie zwolnienia od pracy.

Zaspokojeniu podlegają również odprawa pieniężna przysługująca na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników oraz ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, należny za rok kalendarzowy, w którym ustał stosunek pracy podlegający zaspokojeniu. Przy staraniu o wypłatę zaległego ekwiwalentu pamiętajmy, że należy się on w sytuacji jeśli ustanie stosunku pracy nastąpiło w okresie nie dłuższym niż 9 miesięcy poprzedzających datę wystąpienia niewypłacalności pracodawcy.

Dodatkowo z FGŚP wypłacane jest odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia, które zgodnie z Kodeksem pracy w przypadku niewypłacalności pracodawcy jest możliwe.

Czy pracownik sam może zgłosić się o wypłatę należnych, a niezaspokojonych świadczeń?

W celu uzyskania zwrotu świadczeń pracownik oczywiście ma możliwość sam zgłosić odpowiedni wniosek do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Może to zrobić jednak nie wcześniej niż po upływie 2 tygodni od terminu przewidzianego do złożenia wykazu niezaspokojonych należności przez pracodawcę, syndyka, likwidatora lub inną osobę, która sprawuję zarząd nad majątkiem spółki.

Podsumowując, nawet jeśli przyjdzie nam zmierzyć się z upadłością swojego pracodawcy to należne nam świadczenia winny zostać zaspokojone, co gwarantuje także właśnie Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Jeśli potrzebujesz pomocy prawnej w temacie upadłości – napisz do nas na adres: certus@kancelaria-certus.pl lub zadzwoń pod nr ☎️ 730 307 301

Autor tekstu: Alicja Antosik

Artykuł Upadłość pracodawcy a zaległe wynagrodzenie pracownika pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.

Należy podkreślić, że kwota na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego jest wydzielana z sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości tylko na wniosek upadłego, a sam wniosek jest wolny od opłat.

Zgodnie z art. 342a Prawa upadłościowego pkt 1 ,,Jeżeli upadły jest osobą fizyczną i w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo jego dom jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły, a konieczne jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy”.

Co to oznacza dla upadłego w praktyce?

Powyższy artykuł można wskazać jako jedno z najważniejszych uprawnień upadłego w związku z likwidacją jego majątku w toku postępowania upadłościowego. Upadły nie powinien się martwić, iż hipotetycznie po spieniężeniu jego majątku on sam zostanie ‘na ulicy’, lecz w odpowiednim czasie złożyć wniosek do Sędziego-komisarza o zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych. Zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych upadłego powinno w pełni pozwolić na wykonanie ustalonego w postępowaniu planu spłaty wierzycieli.

Obligatoryjnym warunkiem powstania prawa do udzielenia upadłemu kwoty, w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jest okoliczność zamieszkiwania w domu lub lokalu, który wchodzi w skład masy upadłości. Z pojęciem “zamieszkiwania w domu lub lokalu” należy utożsamiać faktyczne i stałe przebywanie w nim. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż w masie upadłości może znaleźć się nawet kilka nieruchomości upadłego – kwota do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jest wydzielana w związku ze sprzedaży nieruchomości, w której upadły faktycznie zamieszkuje, a nie np. związana ze sprzedażą gruntu rolnego, który także był własnością upadłego.

Co upadły musi zawrzeć we wniosku o zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych?

Upadły musi wykazać przede wszystkim konieczność zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych oraz osób pozostających na jego utrzymaniu. Zważyć należy, że fakt pozostawiania na utrzymaniu upadłego nie utożsamiamy tylko z formalną więzią. Trzeba wykazać przede wszystkim więzy ekonomiczne, które łączą daną osobę z upadłym oraz ‘wspólne życie’. Fakt czy mamy do czynienia z małżeństwem nie będzie miał tutaj wpływu, musimy przede wszystkim wykazać, że dana osoba pozostaje na utrzymaniu upadłego. To samo tyczy się dzieci osoby pozostającej na utrzymaniu upadłego, nawet jeśli nie są spokrewnione z upadłym.

W dalszej kolejności upadły winny wskazać cechy lokalu, który zaspokoi jego potrzeby mieszkaniowe wraz z określeniem potencjalnego metrażu mieszkania oraz liczby pokoi. Po określeniu potrzeb mieszkaniowych należy wskazać we wniosku jaki koszt jest związany z  wynajmem danego mieszkania w mieście, w którym upadły zamieszkiwał. Z wnioskiem o zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych najlepiej złożyć przykładowe oferty dot. wynajmu nieruchomości o metrażu podobnym do tego, o który wnioskujemy. Jeśli mamy do czynienia z sytuacją, w której upadły zamieszkuje w dużym mieście we wniosku można dodatkowo wskazać lokalizację, w której dotychczas koncentrowało się życie prywatne i zawodowe upadłego oraz uzasadnić potrzeby wynajmu mieszkania w danej lokalizacji, np. małą odległością od miejsca pracy upadłego.

Jaki okres może obejmować wniosek o zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych?

Można zawnioskować o zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych na okres od 12 do 24 miesięcy, przy określeniu miesięcznego kosztu wynajmu mieszkania na poziomie 2 500 zł można wnioskować nawet o 60 000 zł biorąc pod uwagę zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych na 24 miesiące.

Co Sąd weźmie pod uwagę przy ocenie wniosku o zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych?

Sędzia-komisarz określając kwotę niezbędną upadłemu weźmie pod uwagę przede wszystkim potrzeby mieszkaniowego upadłego, ilość osób pozostających na utrzymaniu upadłego, jego możliwości zarobkowe oraz sumę uzyskaną ze sprzedaży lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Niezbędnym elementem do ustalenie kwoty rzeczywiście potrzebnej Upadłemu będzie także opinia syndyka.

Na postanowienie Sędziego-komisarza o ustalonej kwocie przysługuje zażalenie.

Czy Upadły może starać się o zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jeszcze przed sprzedażą mieszkania?

Zgodnie z art. 342a Prawa upadłościowego pkt 3: ,,Jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają, a opuszczony przez upadłego lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny nie został jeszcze zbyty, sędzia-komisarz może przyznać upadłemu zaliczkę na poczet kwoty, o której mowa w ust. 1.”

W praktyce oznacza to możliwość wnioskowania do Sędziego-komisarza o zaliczkę na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jeszcze przed sprzedażą nieruchomości, w której wcześniej Upadły zamieszkiwał. Powyższe unormowanie daje możliwość upadłemu uzyskania zaliczki na pokrycie takich kosztów jak kaucja, czy pokrycie czynszu z góry za pierwszy miesiąc wynajmu mieszkania, które ma spełniać potrzeby mieszkaniowe upadłego.

Na marginesie należy tylko wskazać, że obecnie Ustawa nie przewiduje mechanizmu za pomocą, którego można sprawdzić jak Upadły rzeczywiście wydatkuje wypłacone mu jednorazowo środki.

Jeśli potrzebują Państwo pomocy prawnej w zakresie upadłości – zapraszam do kontaktu z Kancelarią pod nr ☎️ 730 307 301 – profesjonalnie zajmujemy się prowadzeniem spraw o ogłoszenie upadłości konsumenckiej i odpowiednim przygotowaniem do procedury oddłużenia w postępowaniu upadłościowym.

Autor tekstu: Alicja Antosik

Artykuł O co upadły może wnioskować z związku z likwidacją majątku objętego masą upadłości? pochodzi z serwisu Kancelaria Prawna Certus.